امروز: یکشنبه, ۳ شهریور , ۱۳۹۸
زمان انتشار : ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ ۷:۲۴ | کد خبر : 21732 | چاپ این مطلب چاپ این مطلب

نزاع و خشونت و راههای مقابله با آن

نزاع ودرگیری یکی از نمونه های قابل ذکر نقض نظم و انضباط اجتماعی و به عنوان یک ناهنجاری است که بر اثر کارکرد نامناسب نهادهای اجتماعی نظیر؛ خانواده، آموزش، رسانه و… به وجود می‌آید.

مغانه آنلاین- نزاع ودرگیری یکی از نمونه های قابل ذکر نقض نظم و انضباط اجتماعی و به عنوان یک ناهنجاری است که بر اثر کارکرد نامناسب نهادهای اجتماعی نظیر؛ خانواده، آموزش، رسانه و… به وجود می‌آید، و درنهایت؛ به آسیب‌پذیری افراد منجر‌شده و بسترها‌ی انحرافی را فراهم می‌سازد. از این رو؛ درجایی که نزاع و درگیری رواج دارد می‌توان گفت یک مسئله اجتماعی وجود دارد، مسئله‌ای که باعث افتراق اجتماعی و به دنبال آن ضعف‌ اعتماد و مشارکت در زمینه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی می‌شود. بررسی ها حاکی‌از این است که وقوع این پدیده به شدت رو به افزایش است، نزاع، خشونت را تشدید می‌کند. پیامد نزاع خشن‌شدن جامعه و گرایش جوانان به سوی خشونت است، برای بروز جرم باید بسترهایی وجود داشته باشد؛ بسترهای خیزش و ایجاد. این بسترها عبارتند از:( فقر در دو محور فقر مادی ) فقر فرهنگی که در ارتکاب جرائم، مؤثرتر از فقر مادی و اقتصادی است، از نگاه رفتارشناسی فقر فرهنگی عبارت است از فقر تربیت خانوادگی و تربیت اجتماعی.

نزاع و پرخاشگری به‌عنوان یکی از مسائل اجتماعی در حوزه کجروی و انحرافات محسوب می‌شود که علاوه بر ایجاد فضای آکنده از خشم و نفرت، امنیت انسان ها را نیز از جنبه های گوناگون تهدید می‌کند، که به نظر می رسد این امر باید مورد آسیب شناسی جدی و کنکاش دقیق قرار گیرد.

واقعیت این است که با وجود توسعه زندگی شهری افزایش و تراکم جمعیت ،وجودمحرک های عصبی  و بعضا متضاد افزایش کشمکش ها و فشارهای روانی ضرورت تعامل و مواجهه  با افراد گوناگون و حتی نا شناس ،وجود مشکلات و دشواریهای تحصیلی و شغلی ،معیشتی ،ضعف قوای جسمی و… همه و همه از جمله مواردی هستند که خواسته یا نا خواسته در زندگی فردی و اجتماعی افراد وجود دارد و می تواند عامل منشا بروز رفتارهای پرخاشگرانه که منجر به نزاع درگیری شود اما آنچه قابل تامل و توجه است برای مقابله با عوارض به دو نکته باید توجه نمود.

الف:پیشگیری از شکل گرفتن بسترهایی که رفتار پرخاشگرانه را به  وجود می آورند.

ب:مدیریت رفتار پرخاشگرانه توسط افراد

آثار و تبعات نزاع ودرگیری به ویژه به شکل ضرب و شتم تنها به ایجاد اختلال در ارتباطات درون فردی محدود نمی شودو با شدت بیشتری روابط بین فردی را در سطح خانواده و جامعه تحت تاثیر قرار می دهد این وضعیت در یک سیکل مخرب و پیش رونده  بنیانهای ارتباطات تعالی فرد را با اطرافیان دچار تزلزل و چالش جدی می کند.

در پیشگیری از هر جرمی از جمله این جرم ،استفاده از توان یک سازمان به تنهای نمی تواند کافی و مطلوب باشد. برای کاستن شدت وفراوانی هر معضل اجتماعی ،باید فرد جامعه احساس تکلیف و مسولیت نماید و دست به کار شود باید اخلاق نیکو، برخورد احترام آمیز و سعه صدر گسترش یابد ،‌باید مردم با عمق وجود احساس کنند که با عفو و مدارا می توان از خیلی از درگیری ها و نزاع ها ،جلو گیری کردو باآموزش مهارت های زندگی  و یاد گیری مسائلی  مانند خونسردی ،متانت ،تامل ،تفکر و افزایش آستانه تحمل افراد می توان نرخ نزاع و درگیری را در سطح جامعه کاهش داد.شاید همه مردم قدرت شناخت کافی از مشکل یا معضل را نداشته باشند و یا نتوانند از راه کار های مناسب و سنجیده استفاده کنند اما گروه های مرجعی چون روحانیت ، مربیان قرآن مدیران مدارس و هر گروهی که ارتباط مستقیم با آحاد جامعه دارد ،این توانایی را دارند و میتوانند در شناساندن علل بروز معضل و راه های پیشگیری را به مردم نشان دهند و در پیشگیری از جرائم بخصوص ضرب و جرح موثر واقع شوند.برای موفقیت در هر کاری با ید آموزش های لازم هر چند بصورت غیر رسمی به مخاطبان اصلی که مردم هستند ارائه کرد و نباید انتظار داشت با یک بار طرح و توضیح مشکل ،آن معضل حل شود با ید در نظر گرفت که تکرار و صرف وقت زیاد لازمه کمک به نهادینه شدن یک ویژگی فرهنگی است.

با شناسایی عوامل پرخاشگری و کنترل آنها می توان میزان گرایش به نزاع را کاهش داد . باید تلاش کرد از طریق برنامه ریزی در زمینه های مختلف افراد جامعه تجربه ای از نزاع نداشته باشند با این کار میتوان میزان نزاع را کاهش داد. از طریق نهاد ها و سازمانهای مربوط تلاش این باشد که میزان بیسوادی را کاملاً کاهش داد و این امر می تواند تا حد زیادی گرایش به نزاع را در جامعه کاهش دهد. با توجه به اینکه در این خصوص تنها به کنترل اجتماعی توجه شده اما تأثیر کنترل نهادی در کاهش این مسأله نفی نمی شود. لذا متناسب با نتایج نیاز است که توجه جدی به ابعاد کنترل اجتماعی شود که مشتمل بر ۱) وابستگی ۲) تعهد ۳) درگیری ۴) اعتقاد می باشد. که تقویت هر کدام از این عناصر در ارتباط با سازمانهای مختلف می باشد. از جمله رسانه ها، نهاد آموزش و پرورش، خصوصاً کانون خانواده که سلول اجتماع محسوب می شود این موارد ذکر شده و سایر نهاد ها و سازمان ها مسئولیت خطیری در جهت کنترل اجتماعی افراد جامعه دارند تا از این طریق بتوان میزان گرایش به نزاع را کاهش داد.

اداره برآورد اجتماعی فا. استان اردبیل

اخبار مرتبط

نظرات