امروز: شنبه, ۲۰ آذر , ۱۳۹۵
زمان انتشار : ۲۶ مرداد ۱۳۹۴ ۵:۰۵ | کد خبر : 13498 | چاپ این مطلب چاپ این مطلب

سایه بی مهری بر سر کشاورزی پارس آباد

خاطرات بچه گی ما با کار و تلاش کشاورزان عجین بود و در دفتر ذهنمان با خطی زرین نگارش شده بود در آن زمان به پنبه، طلای سفید میگفتند و تمام کشاورزان با خانواده خود به تلاش و کوشش میپرداختند و از این نعمت بزرگ الهی بهره مند می شدند .

خدابخش زارعی/ مغانه –در روزگار نه چندان دور که بچه دبستانی بودیم معلم به ما میگفت هفته آینده باید کار دستی درست کنید و به مدرسه بیاورید از آنجاییکه مدرسه ما با خانه مان فاصله زیادی داشت در مسیر راه به مزرعه پنبه هم ولایتی مان سر میزدیم و با اجازه کشاورز چندین شاخه از پنبه را برای درست کردن کار دستی به خانه میبردیم و با آن چند شاخه پنبه میتوانستیم کار دستی خوبی درست کنیم وبه مدرسه ببریم تا نمره درس مرتبط را از معلممان بدست بیاوریم.

خاطرات بچه گی ما با کار و تلاش کشاورزان عجین بود و در دفتر ذهنمان با خطی زرین نگارش شده بود در آن زمان به پنبه، طلای سفید میگفتند و تمام کشاورزان با خانواده خود به تلاش و کوشش میپرداختند و از این نعمت بزرگ الهی بهره مند می شدند .

حال بعداز چند سال نه پنبه ای کاشت میشود نه خبری از طلای سفید در منطقه است و تنها یادگاری که از آن زمان برای نسلهای آینده مانده چندین کارخانه پنبه که با دستگاههای متعدد و سرمایه های آنچنانی به مکانی متروکه تبدیل شده البته در آن زمان کارخانه دارها با دلال بازی های سنتی و با ایجاد بازار سیاه و بد قولیهای زیاد به کشاورزان نتوانستند رضایت کشاورزان را جلب کنند و در سالهای آخر کار بجایی رسیده بود که از خارج از استان واسطه یا دلال وارد منطقه کرده بودند .
اکنون کشاورزان منطقه صورت پاک پنبه را که در کشور رتبه دوم را بعد از گرگان با درصدی اندک کسب کرده بودند بوسیدند وکنارگذاشتند و به شغل باغبانی رو آوردند که این امر هم با ناملایمتی مسئولان و کم لطفی دولتمردان در آینده ای نزدیک به سرنوشت پنبه دچار خواهد شد .
محصولات با ارزش منطقه مثل گوجه فرنگی، هندوانه ، خربزه ، خیار ، کلزا و… و از محصولات باغی هلو و شلیل که در بازارهای کشور و خارج از کشور طرفداران زیادی دارد که تاکنون نتوانسته ایم از محصولات یاد شده به نحو احسن بهره لازم را ببریم ما در کنار این محصولات میتوانیم با ایجاد کارخانه ای کوچک آبمیوه و حتی فرآورده دیگر آن مثل لواشک های غذایی و غیره تولید و به بازارهای خارجی صادر نماییم.
چرا مسئولان منطقه به جمع آوری اسنادهای کاذب و صوری کاغذی جهت ارائه به کارشناسان بازرس سازمانهای خودشان ارائه میکنند ؟ تا خدایی نکرده میزو صندلی خود را از دست ندهند.
چرا کشاورزان منطقه باید شاهد اینهمه بی مهری مسئولان باشند ؟ چرا در فصل برداشت محصولات منطقه قیمت حالت سرازیری به خود میگیرد ؟ چرا دولت جهت ذخیره سازی محصولات کشاورزی و ثبات بازار کشاورزان کاری انجام نمیدهند ؟ تا چه زمانی کشاورز خود بکارد خود نگهداری کند خود برداشت کند و خود بازاریاب محصولات خود در کنار جاده باشد ؟ تا چه زمانی کشاورز باید چوب ندانم کاری مسئولان زیربط را بخورند ؟
اینجانب نه باغی دارم نه زمینی برای کاشت و نه دلالی بلدم ولی وقتی کشاورزی را میبینم که همسر و فرزندانش مورد بی مهری قرار میگیرد و در زیر آفتاب سوزان مغان سیاه و کبود میشوند و در آخر نمیتوانند محصولات خود را به نحو شایسته ای به بازار عرضه کنند افسوس میخورم و بابت اینکه کاری از دستم بر نمی آید عذاب میکشم.
دوران تبلیغات انتخاباتی نزدیک است و بعد از خنک شدن منطقه کاندیداهای انتخاباتی یکی پس از دیگری به منطقه سرازیر میشوند این آقایان چرا در گرما و برداشت محصولات کشاورزان به منطقه نمی آیند ؟ چرا اکنون نمی آیند تا از نزدیک ببینند کشاورزان با چه مصیبتی مشغول به کار و تلاش هستند ؟ این افراد قیامت را فراموش نکنند که با رای همین کشاورزان صورت سوخته و دستان پینه بسته این افراد مظلوم وارد مجلس خواهند شد.

مسئولان استانی و شهرستانی که اخیرا شاهد مسافرت دولتمردان استانی به منطقه هستیم کمی دلشان به رحم بیاید به باغات مغان سر بزنند و از نزدیک شاهد رنج این عزیزان باشند تا شاید راهکاری بیاندیشند تا کشاورزان و باغداران منطقه بتوانند در بازاری مخصوص محصولات خود را بدون واسطه به بازارهای کشور عرضه نمایند و با این کار گرهی از گره های زندگی خود را به دست دولتمردان باز کنند.

مسئولان شهرستانی میتوانند با برپایی جشنواره محصولات کشاورزان منطقه محصولات منطقه را به سایر استانها معرفی نمایند تا کشاورزان منطقه در امر کشاورزی و باغداری تشویق شوند و با قوت قلب و انگیزه بیشتر به کار خود ادامه بدهند.

اخبار مرتبط

نظرات

بهرام

دستت درد نکنه برادر.ای کاش انهایی که خانه مغانیها را در تهران تشکیل داده اند این مطلب را می خواندند. کجایند مردان پر مدعا.کجایند انانکه به هر قیمتی برای اقوام خویش کار واشتغال درست می کردند.ومتاسفانه اکثر کارشناسان جهادکشاورزی بی سوادند

ناشناس

مطالب خوب بود.بنظر من تنها راه حل از جدایی از تمام مشکلاتی که پیش روی این شهرستان هست فقط مستقل شدن این منطقه میباشد.عین قضیه شهرستان کریمه در اوکراین که با همه پرسی مردمانشان ترجیح دادند به روسیه ملحق بشوند.راه حل فقط استان شدن شهرستان هست.یعنی این مردم جرات ندارند خواسته های خود را بگویند؟اوکراینی که مردم خود رو در فشار سیاسی قرار داده با اونهمه اختلافات باز مردم شهر کریمه خواسته خود رو گفتند و به نتیجه رسیدند.ماهم میتوانیم

مهران پروانه

آقای ناشناس اینجا ایران هست نه اکراین ودر ضمن اگر خودت جرات دارید بیابید حق مردم را بگیرید بدید شما که عرضه نداری اسم خودت رو بنویسی زیادی دور بر ندار